प्रकृतिले भरिपूर्ण भएको सुन्दर फूलबारी हाम्रो देश नेपाल, तर यहाँ हामीले कहिल्यै पनि यस फूललाई सिंचाई, गोडमेल गरेर फुलाउन सकेनौ। प्रकृतिले हामीलाई दिएको यो फूललाई फुलाएर सारा सँसारलाई सुगन्ध छर्न सकेको भए हजारौ बिदेशीहरुलाई हाम्रो देश नेपालमा आकर्षित गरेर त्यसैबाट हामीले मनग्य आर्थीक आर्जन गर्न सक्थ्यो। तर बिडम्बना कहिले काही नेपाल आएका बिदेशीहरु पनि नाक खुच्याउनु पर्ने अवस्था भएको छ अहिले नेपालमा। हाम्रो यो सुन्दर बगैंचालाई सिंचाई अनि गोडमेल गर्ने राम्रो मालीको अभावले गर्दा नै होला सायद हाम्रो देश नेपाल हामीले सोचेको जस्तो हुन नसकेको। स्वाभिमानी हामी नेपाली सँसारको हरेक कुनामा छरेर रहेका छौ। विश्वमा हामी लगनशिल, ईमान्दार नेपाली भनेर चिनिन्छौ, हामी बिदेशमा गएर जस्तो सुकै काम गर्न पनि पछि पर्दैनौ। सस्तो मुल्यमा आफ्नो परिश्रम बेच्छौ। तर त्यहि व्यक्ति आफ्नै देशमा काम गर्न हिच्किचाउछ। मलाई जहाँसम्म लाग्छ यो नै हामी नेपालीको सबै भन्दा ठुलो कमजोरी हो।
आफ्नै देशमा पनि प्रशस्त सम्भावना हरु छन् तर हामीले सहि समयमा सहि सदुपयोग गर्न नजानेको कारणले गर्दा नै हामी पछि परेका छौ। हाम्रो देश नेपालमा जस्तो स्वच्छ हावापानी सायद विश्वमा बिरलै पाईन्छ होला। तराईको समथर भु-भाग, पहाडका ति हरियाली जंगल नदिनाला अनि त्यो सुन्दर हिमाल, साच्चै यसलाई सहि काममा सदुपयोग गर्न सकेको भए, हामीले बिदेशमा गएर कमाउने पैसा भन्दा कयौ गुणा बढि आराम सँग आफ्नै देशमा बसेर कमाउन सकिन्थ्यो। तर बिडम्बना भनु या दुर्भाग्य, आफ्नै देशको जंगलमा भएका जडिबुटीहरु बिदेशमा जान्छन्, अनि हामी आफुलाई चाहिने औषधीहरु बिदेश बाट आयात गर्छन्। जलस्रोतमा विश्वको दोश्रो धनी देश, याहाँका नदिनाला हरु बाट बिजुली उत्पादन गरेर हामीले यसैबाट पनि धेरै आर्थीक आम्दानी गर्न सक्थ्यौ तर अहिले आफ्नै देशमा दिनमा १६ घण्टा लोडसेडिङ्ग को मारमा बस्नु परेको छ। जसले गर्दा देशमा भएका सानातिना कल कारखाना हरु पनि बन्द हुने अवस्थामा छन्। अनि ८० प्रतिशत नेपाली जनता कृषि पेशामा निर्भर छन् , तर पनि भोकमरी हटाउन सकेको छैन। बारम्बार पत्रिकामा छापिने यी भोकमरीका समाचार न कहिले सरकारले यसको रोकथामको लागी कुनै कार्य गरेका छन् न हामी स्वयं नै आत्मनिर्भर हुने कोसिश गर्छौ। त्यसैले सानो सानो कुरामा पनि अरुको भर पर्नु भन्दा हामी आफै आत्मनिर्भर हुने कोसिश गरौ। आफ्नो देश बनाउन को लागी पहिले आफै बाट शुरु गर्नु पर्छ।
